Friday, January 14, 2011

Bitti galiba...

Artık bitsin istiyordum son zamanlarda. Bana artan bağımlılığı, hayır dediğimde bitmek bilmeyen sızlanmaları sinirlendirmeye başlamıştı.
Gece uyanmaları azalacağına artıyordu üstelik.
Yeni yılda aldığım kararlardan biriydi emzirmeyi bırakmak.
Tam yirmi iki aylık olmasına dört gün kala ona artık m.emelerin bozulduğunu söyledim.
Şaşırdı, inanmadı, protesto etti ama pes etmedim.
Bitti artık, sen büyüdün, m.emeler bozuldu, artık bitti.
İstanbul'da oluşumuz dikkatini dağıtmada yardım etti, m.eme krizi tuttukça oyaladım. Her gün daha az sorar oldu.
Bugün emzirmeyeli neredeyse on gün olacak. Bitti galiba.
Üzgünüm aslında, bir dönemin sonuna geldik. Oğlum büyüyor.
Hala koyun koyuna uyuyoruz, uyanırsa emmek istemiyor, bana sokuluyor ve gözlerini kapatıyor.
Son iki gündür kendi yatağında uyutma çabalarım başarılı değil ne yazık ki, gece uyanıp yanıma istiyor, sonra sabaha kadar bizim yatağımızda uyuyor. Olsun, o da yavaş yavaş olacak.
...........
Uff, değişiyor herşey.
............
Dün canım aşkımın 4o'ıncı doğum günüydü. 30 yaşını birlikte kutladığımızda nişanlanmak üzereydik. On yılda ne kadar çok sular akmış, neler değişmiş hayatımızda...
............
Sıcak yağmurlar bekliyoruz bu sene. Bereket ve huzur bekliyoruz.

11 comments:

Anne ve Bebisi said...

Hayirli olsun Ozlemcim :) Eskisi gibi sIk yazamayisinda bu nazli oglanin bir etkisi var mi acaba diye merak ettim? :) Ozledim senin yazilarini :) Opuyorum kuzucuklari :)

Filiz Morkoç said...

Çok özleyeceksin emzirmeyi ama sonra, demedi deme:-)))

ela selin said...

Esracigim sagol.
Yazamiyor olmamin pek cok sebebi var aslinda. Blog önceligim degildi son zamanlarda. Kopamiyorum ama yetisemiyorum da. Bir de yazdiklarim bos gelmeye basladi son zamanlarda.Daha icerikli yazilar yazmak istiyorum ama daha az vaktim var bunun icin. Neyse böyle devam edecegim bir süre, gittigi yere kadar.
Ben de senin kuzunu cok öpüyorum.

ela selin said...

Filizcigim özlemeye basladim bile:))
Bol bol koklasiyoruz onun yerine...

Açalya said...

Olsun bak bu zamana kadar bile emzirmen ne güzel. Anne de çocuk da ne zaman hazırsa en hayırlı bitiş odur. Bak nasıl uyanmaları azalacak, uzun uzun uyuyacaksınız birlikte, sakın bu aralar odasını ayırmaya kalkma ama emzirmeyle biten o güven duygusunu bir de bu şekilde kaybetmesin birden...alıştıra alıştıra...bak Dante abisi Mayıs'ta 4 yaşına girecek, hala aramızda yatıyor, güven huzur mutluluk bir arada.

ela selin said...

Ah Acalya sorma. Ben cok hazirmisim da onun icin erken oldu galiba. Hala cekistirip duruyor.
Bana kalsa ben ikisini de gece aramizda yatircagim da koca kisisi pek memnun olmuyor bu durumdan. Oglan habire yan dönüp ayaklarini babasinin agzina sokmaya calisiyor da ondan galiba:))
Neyse su aralar gecenin ilk yarisi kocamin, ikinci yarisi oglumun:)

Nazlı said...

canim vallahi biz halen memeye devam ediyoruz, babil 23 aylik oldu bile, 13 subat'ta 2. yasi doluyor, inanilmaz, nasil ve ne zaman buyudu bizim oglanlar?! ben de 2. yasinda birakacagim diyorum, nasil olacak bilemiyorum.. 2. yas kontrolu icin doktor randevusu yaklastikca icim daraliyor, bizim bu 2. doktorumuz, iyi hos kadin da yine soracak memeyi birakin vs vs diye, yok artik bir faydasi yokmus, bagimsiz olsunmus, bayilacam, bir kafama gore doktor bulamadim zaten, neyse yakinda ona da gitemeyecegim zaten az kaldi!! ilginctir babil gece hic uyanmadan uyuyor, gunduz beni oturur bulsa yapisiyor bluzume, emiyor beni yakaladigi anda, ama gece uykusunu meme ile bagdastirmadi. aman nasilsa buyuyup odalarina almayacaklar, simdiki gibi sarilip mis gibi uyumak ruya olacak, bosver keyfini surelim derim ben! cok opuyorum!

beste said...

Bereketli ve huzurlu bir ne guzel dile getirmissin, 2011 yili dilerim. Bebek sokulmalarindan daha guzel bir sey var mi? leonardo civa gibi bir saniye bile tutamiyorum artik...

Eren Derin said...

Oglusun demek iki yasina yaklasti artik!!!! Ne cabuk geciyor zaman!!
Bizim ki de saat sabah 3-4 gibi yanimiza geliyor.. Sabaha kadar yanimizda... Öyle cilgin uyuyor ki, biz ondan uyuyamiyoruz :)) Bir de üstünü katiyen örtmüyor, tulum giymeyi reddediyor.. Ayaklar hep acik :)) Kime benzemis bilmem, ben hep üsürüm, soguklarda corap giyer uyurum :)

Papatya said...

İnsan hem hiç bitmesin istiyor... çok özel bir bağ çünkü.. çok da özel, yalnız bebekle annesi arasında..
Ama öte yandan çok da yorucu... anneyi fazlsıyla bağımlı yapıyor. Bir an ayrılmak bile hesaplanıyor.
Yeni bir dönem hayatınızda... büyüdüklerinin işareti her yenilik aslında. Zaten herşey onların mutlu ve sağlıkla büyümeleri için yapılmıyor mu? :) Onlar da büyüyorlar işte :) Hayat bu... sevgiler

Anonymous said...

ister istemez hüzünleniyor insan kabullenmek istemiyor aradaki bagin kopmasina. ben hala onun bir birey olusunu benden ayri bir varlik olusunu gün gün kendine yeten haline bakinca burnum sizliyor. onlar hep bizim cocuklarimiz olarak kalacaklar. daha sIk SAZ AMA DAHA COK görmek istiyorum sizi. biz yeni adresteyiz artik. www.cileklizurafacizgilimaymun.blogspot.com